December!!

 December has always been a very favorite month,during my childhood! Those days we really had some "winter" vibes in the months of December and January and a bit of February! December used to be cold,with misty mornings,short days and longer nights! 

Before school closes for Christmas holidays, when me and Resh walked to the tuitions,there used to be mist all around us! We literally could feel the cold mist touching our cheeks,especially when we would be crossing the bridge over "Iruvazhanji" river. The vehicles used to turn on fog lights even in the mornings. And there used to be a lonely palm tree on the bank of the river,at the very end of the bridge, there would be plenty of white flamingoes on the treetop, they used to come there only during December and January.

 And if we were going to Edappally,we could see some really old men from the neighbour hood ,sipping tea from the only hotel in our junction,wearing sweaters and hoodies!! While Pappa and Umma would be talking to them,about out trip to Edappally, I could see the fog light of big KSRTC Moolamattam bus nearing the bus stop,and we would get in,the window seats would be wet from the mist, and the window shutters would be closed , if the seats are already occupied! It would be dark and wet in the bus,but there was a warmth in those journeys.

During Christmas holidays, as I mentioned above days used to be shorter, so before we had enough playtime,it would be dusk,reluctant to go home so soon, me and my childhood friends,Kochu,Kunjava,Molty we all used to have a kind of campfire! Not actually the so called campfire, everyone would have cleaned their backyards off the fallen dry leaves and there would be a heap of dry fall leaves at the corners of all backyards, before the night mist comes in we would put a fire and sit beside it till the last leaf is burnt ,then we will disperse and go home.

December mornings would be very cold, lazy to wake up from the cozy and warm bed,and some how manage to get up and get ready for school, and run to the kitchen for breakfast and morethan that to hug Umma who would be very warm from the fire at the kitchen. By the time I finish the warm puttu and meen mulakittath with black tea,Resh would be home,and then we get in to the mist,the cold mornings of December..with warm heart and warm smile.

Oh December,how I miss you!!

Let me be who I am..

Am writing this post with utmost depression and anger. Since the day I started using social medias I have come across many flirts,perverts who find the social medias for an online relationship..which is much more safer for cowards as they do not have to show their identity and do not have to take responsibility and they can have fun. I just pity you! When you proclaim the authority of men over women in the world at least show some manliness be a man in all sense..dont just be a man in appearance and something else in character (I wont ever compare it to being a woman or transgender for they are far better than many,who proclaim themselves as men

Leave this group aside, am more angry with another group who takes the role of protective brothers and friends..who constantly advise us how to behave on social media..not to be adventurous in accepting friend requests,in posting your pictures,in posting your views on social media. I have always thought out of box and all these rules and regulations (meant only for women) could never get in to me! I tried to remain me ..just me...
But I lost many times for I was fighting alone and there were many to fight with me..including family and friends. I might have looked like a rebel to them. I was not ...I was just trying to find my own space in this world. I tried one after another social medias where I can be myself but like many cowards I never hid my identity by creating fake profiles or profiles with fake names. When I was so fed up with the moral policing I tried to find solace in blogging ....and I had to quit writing for a while as I found most annoying person there. He proclaimed himself as my well wisher and guardian..and started to show me the right path..how pathetic.

What I understood from my life is you can fight with the whole world..if you have your small world on your side. If some pervert uses my photo as his/her profile it should not defame me but them..as its a proof of their cowardice. And if someone shares my photos or videos on social media they are to be blamed or questioned..as its a breach of my privacy. And the first response of people should not be "first of all why did you put your photos on social media" it should be "do not worry we know you and we are with you..you will be the same whatever someone does with your photos" .

Someone advised me do not sing on smule later you may find your songs or videos on adultery website with the caption Mallu aunty rocks etc..hellow Mr.wellwisher, first of all let me clarify me or my family do not visit adultery websites like you do and singing is not all an adulterated thing!! And I believe even if not the whole world understands or supports me I will have at least a few by myside..who know the real me..and who love me for who I am. So I do not need your advises or morality classes for the time being. And rather than trying so desperately to get in to my good books and friends list go and have a life. Just get out of my privacy and my life.

As long as a lady has her family and a few friends by herside nothing in this world can beat her..but if she does not have her family by her side..she loses..and you wont ever have the original herself back in your lives.

#mylife #mywish #myright. And #myfamily..thats all what matters! 

On this woMen's Day!!

On this women's day, I want to appreciate,acknowledge and treasure some men in my life!! Yeah you heard it right! A few good men who really make a few lucky women life worth,beautiful and lovely.

To start with my Pappachi! As I already have a blog posted for him, most of the readers(regular) would know about him in detail. Still if I start to write or tell about my Pappa I wouldnt stop for I cant stop! I have seen my Pappa cook,when Umma is sick. My Pappa still washes his cloth, he is the one who irons Umma's sarees, he used to iron my uniforms too while Umma would be busy in the kitchen. He used to pack my lunch when Umma would be taking a shower. He packs the bag for Umma whenever she leaves for some camps,or to meet her parents or relatives back in Edappally. To end it with..if Umma needs something done even now..at this age of 65 she would call Pappa who is 75 inspite of me ,my elder brother or Sister being home!

I have seen this empathy,care,love in all of my Pappa's siblings too.My late Moothappa Ali was called Uppa by his children but where as they themselves declare "to the world you were our father,but in our world you were both father and mother". I have never seen any daughter in law missing her father in law so much after his demise like Shahanaztha did for Ali moothappa when he died.And how wouldnt she! He was so sweet. And he and Shahanaztha used to cook together and Shahanaztha took care of him while he was bed ridden like own daughter. So my Pappa and his siblings had made me believe that all the men and husbands would be so! Which the world proved me wrong soon after I left my home!

And its true that change begins from home. My Pappa being a role model,my brother has also inherited many of his charecterics. I have seen my Dada washing his cloth,washing his dishes when he is done eating,cleaning his room and now when no sisters at home the whole house as well.

Then I have seen my Deedi's (sis in law) Pappa,who is the same like my Pappa. Who gets up first and starts cooking because Deedi's Ummi is a chronic asthma patient and she would be suffering in the cooler mornings in Bangalore.Until now if Ummi isnt well Pappa gets up and starts the house chores . Later I saw another man who was my cousin sister's father in law. Her mother in law was bed ridden when she got married.  I could see her only once and all she did was cry..unable to speak even,what else she could do. I was thinking its my cousin Fousi who takes care of her mother in law. But to my surprise she said no its Vappa,he wouldnt allow anyone else to do her things and will spend his whole time with her..never leaves her side! He bathes her,feeds her,cleans her room and what not! And the thing which made me cry was she died 2years back and the night she died he had a stroke..was hospitalised for 2 days and died. My cousin's husband was crying that he lost both within 4 days..but I was overwhelmed how can a man love his woman so much!

And after my marriage, I came across many sayings that a man shoudnt do any house chores, shouldnt help his wife or kids,shouldnt take care of his kids..not even brush their teeth. My Pappa used to brush my teeth! And so and so..! And the thing which I found funny was that they think if a man does this he would be declared the wife and the wife a husband! The life in those families is around the wife,the mother alone. Father or men in family meant only for income. No wonder why the kids are attached only to mothers. Me and my siblings and cousins are very much attached to our fathers..and very fond of them. But my husband is attached to and fond of his mother. He talks to her whenever he calls home. If he wants to tell something to Vapa he tells Ummachi and she is the mediator between them. I find it very funny . But cant blame them for Vapa was always been a father, a dominant male of the family. Where as I always talk to my Pappachi and need him to do some small little things for me even if I am so grown up,married off and has my own kid same with my siblings.

Final note..I call them gentlemen who are gentle to everyone around them. I call them super heroes or heroes to whom we ask for help every each day. And thats what heroism and my Pappa will always be my super hero! Thank you to all those few goodmen for making me believe that this world is not that bad!!
 മീശ പിരിക്കലും, മുണ്ടു മടക്കികുത്തലും, താടി തടവലും, പെണ്ണിനെ ആക്ഷേപിക്കുന്ന സംഭാഷണങ്ങളും മാത്രം കണ്ടു വളർന്ന ലാലേട്ടൻ ,മമ്മൂക്ക ഫാൻസായ ഭൂരിഭാഗം മലയാളികൾക്കും ഇത് മനസ്സിലായികൊള്ളണമെന്നില്ല!

മരണമെത്തുന്ന നേരത്ത്..

എന്നെ എപ്പോഴും വലയ്ക്കുന്ന ഒരു ചോദ്യമാണ്...എനിയ്ക്കൊരുപാട് പ്രിയപ്പെട്ട ഒരാൾ മരിച്ചാൽ മൃതദേഹം കാണാൻ പോവണമോ വേണ്ടയോ എന്ന്...തണുത്ത് മരവിച്ച ജീവനറ്റ ശരീരം കാണുന്നതിലും ഓർമ്മയിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നതിലും ഞാനിഷ്ടപ്പെടുന്നത് ആ ആളുടെ ജീവനുറ്റ ,പ്രസന്നമായ മുഖം എന്നും ഓർമ്മയിൽ സൂക്ഷിക്കാനാവും..

പക്ഷേ അവസാനമായിട്ട് കണ്ടില്ലെന്ന കുറ്റബോധം ഉള്ളിലിരുന്ന് വിങ്ങുമോ എന്നും അറിയില്ല. ഒന്നുറപ്പുണ്ട് മരണം എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവരെ കവർന്നെടുത്ത് കൊണ്ടു പോവുമ്പോൾ നിസ്സഹായയായി നോക്കി നിൽക്കാൻ ഞാനിഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല.

മരണത്തെ ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു...

Jai Hind!

കുട്ടിക്കാലത്ത്,സ്കൂളിൽ ഗൈഡ്സ്-എൻ സി സി യൂണിഫോം ഒക്കെയിട്ട്..നെഞ്ചത്ത് ഇന്ത്യൻ ഫ്ളാഗും കുത്തി രാവിലെ അസംബ്ലിയ്ക് പോവുമ്പോ ഒരു രാഷ്ട്രപതി പതാക ഉയർത്താൻ പോവുന്ന ഭാവമായിരുന്നു എനിക്ക്! തൊണ്ട പൊട്ടി" ജംണ്ഡാ ഊംച്ഛാ രഹേ ഹമാര" "സാരേ ജഹാംസെ അച്ഛാ" എല്ലാം പാടുമ്പോൾ ഞാനറിയാതെ എന്റെ കണ്ണ് നിറയുമായിരുന്നു, രോമങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റ് നിൽക്കുമായിരുന്നു. ഇന്നും ദേശീയഗാനം കേൾക്കുമ്പോൾ എന്നെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് നിർത്തുന്നത് ബാല്യത്തിൽ സ്വാതന്ത്ര്യ സമര കഥകളും മറ്റും കേട്ടു മുളപൊട്ടിയ ദേശസ്നേഹമാണ്! അല്ലാതെ പാകിസ്ഥാനിൽ പോവേണ്ടി വരുമെന്ന ഭയമല്ല! ഇന്ത്യയിൽ ജനിച്ചു വളർന്ന ഏതൊരാൾക്കും ഇന്ത്യ എന്ന വികാരം ഒന്നാണെന്നും ഞാനിന്നും വിശ്വസിക്കുന്നു..

സ്കൂളിലെ ആഘോഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു വന്ന ശേഷം അയൽപക്കത്തെ ബാല്യകാല സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം ഇതു പോലെ ഒരു പതാക ഉയർത്തലും,പ്രസംഗവും, മിഠായി വിതരണവും നിറഞ്ഞ ഒരു ബാല്യവും എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു എന്നതിൽ ഞാനഭിമാനിക്കുന്നു.

അയിച്ചൂട്ടി

മുക്കം ആലിൻ ചുവട്ടിൽ നിന്നും നാഷണൽ ബേക്കറി,റെയിൻബോ സ്റ്റോർസ് എന്നീ കടകളുടെ  ഇടത് വശത്തൂടെ മുക്കം മുസ്ലീം ഓർഫനേജും കഴിഞ്ഞ് നടന്നാൽ പള്ളിയായി. പള്ളിയുടെ എതിർ വശത്തായാണ് തറവാട്. പള്ളിയിലെ പഴയ മൊല്ലാക്ക ആയിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ എല്ലാം വല്യാപ്പ.  തറവാട്ടു പേര് കളരിക്കൽ എന്നായിരുന്നെങ്കിലും ഞാറക്കാട് എന്നാണ് ആ വീട് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. വീടിനു ചുറ്റും ചെങ്കല്ലു കൊണ്ട് മതിലു കെട്ടിയിട്ടുണ്ടായി.അങ്ങനെ വല്യ മതിലൊന്നുമല്ല..സാമാന്യം പൊക്കമുള്ള ഒരാൾക്ക് ഒന്ന് എത്തി നോക്കിയാൽ പുറത്തേക്കു കാണാം. വീട് വലതു വശത്തായാണ് ഇരുന്നത്..പുറകിലേക്ക് വളരെ കുറച്ചേ സ്ഥലമുണ്ടായുള്ളൂ,അവിടെ ഒരു വാളൻ പുളിമരം ഉണ്ടായി. മുൻവശത്തായി ഒരു കിണർ..കിണറിന്റെ അടുത്തായി ഒരു എരുങ്ങാപുളി (ചെമ്മീൻ പുളി എന്നും പറയും). എരുങ്ങാപുളി മരം കഴിഞ്ഞാൽ അലക്ക് കല്ല്..അതിനടുത്തായി ഓല കൊണ്ട് ഒരു മറപ്പുര.. അതും കഴിഞ്ഞ് മുൻപോട്ടു പോയാൽ രണ്ടു കക്കൂസ്. കക്കൂസിന്റെ പഴയ മരവാതിലുകൾ ചാരി വെക്കാം അടക്കാനൊന്നും പറ്റില്ല.കക്കൂസെന്നു പറഞ്ഞാൽ മൂത്രം പോവാനൊരു ചെറിയ കുഴിയും മലം പോവാൻ പുറകിലായിട്ട് വലിയൊരു കുഴിയും. ചെറിയ കുട്ടിയായിരുന്നപ്പോൾ എപ്പോഴും മുൻവശത്തെ കുഴിയിൽ തന്നെയാണോ മൂത്രം വീഴുന്നത് എന്നു നോക്കിയിരിക്കും. ആ കുഴിയിൽ നിന്നും ഇടയ്ക്ക് പാറ്റകളുടെ കൊമ്പുകൾ പുറത്തേക്ക് വരും,ഇടയ്ക്ക് പാറ്റ മുഴുവനായും. രാത്രിയായാൽ ആരും കക്കൂസിലേക്കൊന്നും പോവില്ല,മുറ്റത്ത് തന്നെ കാര്യം സാധിക്കും. കക്കൂസിലൊന്നും ലൈറ്റൊന്നും ഇല്ല. മുറ്റത്ത് ഒരു മഞ്ഞപ്പൂ മരം ഉണ്ടായി.മഞ്ഞപ്പൂക്കൾ പൂത്തു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ എന്നും സ്കൂളിൽ നിന്ന് ഊണ് കഴിക്കാൻ വരുമ്പോ ഓരോ കുല പറിച്ചു കൊണ്ടു പോവും.അതിന്റെ മൊട്ടുകൾ നെറ്റിയിൽ കുത്തി പൊട്ടിക്കും.പിന്നെ പിന്നെ അടുത്ത കൂട്ടുകാരികൾക്ക് പിറന്നാൾ സമ്മാനങ്ങൾ വരെയായി അവ.  മുറ്റത്തെ മഞ്ഞപ്പൂ മരം പൂത്തുലഞ്ഞ് നിൽക്കുന്നത് ഓർമ്മയിൽ മായാതെ കിടക്കുന്ന കാരണമാവും ഇപ്പോഴും മഞ്ഞ നിറം എനിക്കേറെ പ്രിയപ്പെട്ടതായത്.

മൂന്ന് പടികൾ കയറിയാൽ നീളത്തിലൊരു കോലായി. രണ്ട് മരത്തൂണുകളുണ്ടായി,കോലായിയിൽ.
മഞ്ഞ പെയിന്റായിരുന്നു തൂണുകൾക്കും വാതിലിനും ജനലുകൾക്കും. കോലായിൽ രണ്ടു വശത്തും പഴയ പച്ചയും നീലയും കളറുള്ള ഇരുമ്പിന്റെ കസേരകളുണ്ടായി. രണ്ടു വശത്തെ ചുവരിലും വായു സഞ്ചാരത്തിനായി ഇംഗ്ളീഷ് അക്ഷരം "ടി" തല തിരിച്ചിട്ടാലുള്ള ആകൃതിയിൽ രണ്ട് ഓട്ടകൾ. അകത്തേക്ക് കടന്നാൽ കോലായിയുടെ അതേ നീളത്തിൽ ഒരു മുറി. അവിടെ വലത് വശത്തായി ഒരു മേശ.ചുവപ്പ് പ്രതലത്തിൽ വെള്ള പൂക്കളായിരുന്നു മേശയുടെ ഡിസൈൻ. രണ്ടു വശത്തും രണ്ടു പാളിയുള്ള മഞ്ഞ നിറമണിഞ്ഞ ജനലുകൾ. ഇടത് വശത്ത് മുകളിലേക്ക് കോണിപ്പടികൾ. ഇടത് വശത്തെ ഒരു ചെറിയ ഇടനാഴി,അതിന്റെ വലത് വശത്താായി കുറച്ച് പൊക്കത്തിലായി രണ്ട് മുറികൾ. ഒന്ന് ഇരുട്ടു മുറി എന്നാണറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.രണ്ടാമത്തെ മുറി അന്നത്തെ സ്റ്റോർ റൂം.ഇരുട്ടു മുറിയിൽ ഒരു മഞ്ച (പത്തായം) ഉണ്ട്. ഇരുട്ടു മുറിക്കിരുവശവും വാതിലുകളുണ്ടായി..പക്ഷേ വാതിൽ പൊളികളില്ല. ഈ രണ്ട് മുറികൾക്ക് എതിർ വശത്തായിട്ടായിരുന്നു അടുക്കള. നിലത്ത് നിന്ന് അൽപം പൊക്കിയ തറയിൽ രണ്ട് വിറകടുപ്പും അവയ്ക്കിടയിൽ ഒരു ഇടയടപ്പും. പുറത്തേക്ക് തുറക്കുന്ന ഒരു വലിയ ജനാലയുണ്ടായി അടുക്കളയിൽ. ജനാലയ്ക്ക് വലതു വശത്തായി ഒരു തിണ്ണ .അതിലായിരുന്നു കൊട്ടത്തളവും അമ്മി തറയും. ഇരുട്ടു മുറിയ്ക്കിരുവശവുമുള്ള ഇടനാഴികൾ അവസാനിക്കുന്നത് ഓരോ കിടപ്പറകളിലായിരുന്നു.എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത് വലത് വശത്തെ ഇടനാഴി അവസാനിക്കുന്നതായിരുന്നു അയിച്ചൂട്ടിമ്മയുടെ കിടപ്പുമുറി.കോണി കയറി മുകളിൽ ചെന്നാൽ മൂന്ന് കിടപ്പു മുറികളും ഒരു ഇടനാഴിയും. ഒരു പാത്തിയും. പാത്തി എന്നു വച്ചാൽ മൂത്രമൊഴിക്കാനുള്ള അന്നത്തെ അറ്റാച്ഡ് സംവിധാനം.കിടക്കുന്നേനു മുൻപേ താഴെ പോയി വിടാവിൽ നിന്നും കിണ്ടിയിൽ വെള്ളം കൊണ്ടു പോയി വെക്കണം.ഈ വീടും അതിനുള്ളിലെ മക്കളും,മരുമക്കളും പിന്നെ ഞങ്ങൾ പേരക്കുട്ടികളുമായിരുന്നു അയിച്ചൂട്ടിയുടെ ലോകം.

അയിച്ചൂട്ടി എന്നു പറഞ്ഞാൽ ഓർമ്മയിൽ വരുക മെലിഞ്ഞു നെഞ്ചിലെ വാരിയെല്ലൊക്കെ ഉന്തി,വയറൊട്ടിയ ഒരു രൂപമാണ്.മുണ്ടും നീളൻ ബ്ളൗസുമായിരുന്നു വേഷം.തലയിൽ ഒരു തട്ടം ചുറ്റിക്കെട്ടി ഇട്ടിട്ടുണ്ടാവും. തറവാട്ടിലെ അമ്മിയും അയിച്ചൂട്ടിയുടെ ശരീരവും ഒരു പോലെ ഇരുന്നു, ഉരഞ്ഞുരഞ്ഞ് നടു ഭാഗം കുഴിഞ്ഞിരുന്നു രണ്ടിന്റേയും.ഞാനും എന്റെ മൂന്നു കസിൻസും സ്കൂളിൽ പോവാറായപ്പോഴേക്കും തറവാട്ടിലെ ബഹളമൊക്കെ ഒതുങ്ങിയിരുന്നു.എന്നാലും അതിനൊക്കെ മുൻപ് അയിച്ചൂട്ടി വെച്ചു,വിളമ്പി ഊട്ടിയവരുടെ കണക്കെടുത്താൽ കണ്ണു മിഴിച്ചു നിൽക്കാനേ ആവൂ.

അയിച്ചൂട്ടിമ്മ എന്നെയും പിന്നീട് എനിക്ക് ശേഷം വന്ന മിന്നു,ചിന്നു,ഇച്ചുവിനേയും തൊട്ടിലാട്ടുന്നതും അപ്പോ പാടുന്ന താരാട്ടും ഇപ്പോഴും എന്റെ ഓർമ്മയിലുണ്ട്.
"ലായില ചൊല്ലണ കുട്ടിയ്ക്ക്
പൊൻവള വേണം തട്ടാനേ"
ഒരിക്കൽ പോലും അയിച്ചൂട്ടിമ്മയുടെ താരാട്ട് അയിച്ചൂട്ടിമ്മയുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്നും തൊട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ ചെവിയ്ക്കപ്പുറത്തേക്ക് സഞ്ചരിച്ചിട്ടില്ല. അത്ര പതുങ്ങിയാണ് അയിച്ചൂട്ടിമ്മ ജീവിച്ചതും...ആ വീട്ടിൽ ഉരുകി തീർന്ന ഒരു ജൻമം. വല്ല്യ മൂത്താപ്പയുടെ നിഴലായിരുന്നു അയിച്ചൂട്ടിമ്മ എന്നു വേണേൽ പറയാം. അയിച്ചൂട്ടിമ്മ മരിച്ചു കിടന്നപ്പോൾ മയ്യത്ത് കൊണ്ടു പോവുന്നേനു മുൻപ് അവസാനമായിട്ട് മൂത്താപ്പ കാണാൻ വന്നപ്പോ മരിച്ചു കിടന്ന അയിച്ചൂട്ടിമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ തുറന്ന് മൂത്താപ്പയെ നോക്കി പെട്ടെന്നടഞ്ഞു എന്നാണ് മയ്യത്തിനടുത്തിരുന്നു ഖുറാൻ ഓതി കൊണ്ടിരുന്നവർ പറഞ്ഞത്. അന്ന് വല്യ മൂത്തുമ്മ പറഞ്ഞു നല്ല മയ്യത്തുകൾക്ക്  പടച്ചോൻ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവരെ അവസാനമായി കാണാൻ ഭാഗ്യം കൊടുക്കുമെന്നാണ്...മൂത്താപ്പയെ അല്ലാതെ ആരെ കാണാൻ അയിച്ചൂട്ടിമ്മ! അയിച്ചൂട്ടിമ്മ കണ്ണ് തുറന്നതും മൂത്തുമ്മയുടെ വിശ്വാസവും എല്ലാം തോന്നലുകളാവാം..പക്ഷേ ഞാനത് സത്യമാവണേന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു..അയിച്ചൂട്ടിമ്മ ഒരു നല്ല മയത്താണെന്നും..ഭൂമിയിൽ കിട്ടാതിരുന്ന എല്ലാ ഭാഗ്യങ്ങളും അയിച്ചൂട്ടിമ്മയ്ക്ക് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കിട്ടുമെന്നും വിശ്വസിക്കാൻ അതെനിക്ക് കരുത്തു പകരും.

ഒരു പ്രായത്തിൽ എന്റെ തല നിറയേ പേനായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ പെൺകുട്ടികൾക്ക് ഭൂരിഭാഗവും പാരമ്പര്യമായി കിട്ടിയിരുന്നു പേൻശല്യം. അയിച്ചൂട്ടിമ്മ മാത്രം എല്ലാവരുടേയും തലകൾ ഈരിയും തേച്ചു കുളിപ്പിച്ചും പേനിനെ പേടിച്ച് ഇടയ്ക്ക് മുടി വെട്ടി കളഞ്ഞും പൊരുതി കൊണ്ടിരുന്നു. രണ്ടാം ക്ളാസിൽ പഠിക്കുമ്പോഴാണെന്നു തോന്നുന്നു..പേൻ ശല്യം കൂടി തല മാന്തി പൊട്ടിയപ്പോ ആ ഭാഗത്തെ മാത്രം മുടി വെട്ടി ചുരണ്ടി കളഞ്ഞു അയിച്ചൂട്ടിമ്മ!! സബ് ജില്ലാ കലോത്സവത്തിന് ആംഗ്യപ്പാട്ടിനു കൊണ്ടു പോവാൻ ഉമ്മ സ്കൂളിൽ നിന്നും വൽസമ്മ ടീച്ചറുടെ മോൾ കുഞ്ഞുവിന്റെ പട്ടു പാവാടയുമായി വന്നപ്പോ എന്റെ ഹെയർ സ്റ്റൈലും സ്റ്റൈലിസ്റ്റിനേയും കണ്ട് തലയിൽ കൈ വച്ചിരുന്നു പോയി! ഇതിനെ ഞാനിനി എങ്ങനെ മത്സരത്തിനു കൊണ്ടു പോവുമെന്ന് ചോദിച്ചപ്പൊ അയിച്ചൂട്ടിമ്മ പറഞ്ഞു ഈ ചെയ്ത്താൻ ഇന്നോട് മത്സരത്തിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞില്ല താത്തേ..ഇല്ലെങ്കിൽ നാളെ വെട്ടിയാ മതിയായിരുന്നൂന്ന്!! അന്ന് പക്ഷേ ഞാൻ മത്സരത്തിനു പോവുകയും സമ്മാനം വാങ്ങിക്കുകയും ചെയ്തു. അയിച്ചൂട്ടിമ്മ തന്നെ പ്രതിവിധി കണ്ടെത്തി..മുറ്റത്തെ മുല്ല പറിച്ചു കോർത്ത് ചുരണ്ടിയ തല പൂ വച്ച് മൂടി ! "ചെയ്ത്താൻ" എന്ന വിളിയിൽ സ്നേഹക്കൂടുതലും സന്തോഷവും അയിച്ചൂട്ടിമ്മ വിളിക്കുമ്പോഴെ തോന്നിയിട്ടുണ്ടാവൂ ഞങ്ങൾക്കെല്ലാവർക്കും..

ഞാൻ മുട്ടിലിഴയുന്ന പ്രായത്തിൽ എന്നെ അടുത്തിരുത്തി അലക്കി കൊണ്ടിരുന്ന അയിച്ചൂട്ടിമ്മ പെട്ടെന്നു കണ്ടത് ഞാൻ മുട്ടിലിഴഞ്ഞ് പോയി ആൾമറയില്ലാത്ത കിണറ്റിലേക്ക് കാലുകളിട്ട് ആട്ടി ഇരിക്കുന്നതാണ്. ഒച്ച വെച്ചാൽ ഞാൻ ഞെട്ടി കിണറ്റിൽ വീഴും..പതുക്കെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ വന്ന് പുറകിലൂടെ എന്നെ വാരിയെടുത്ത് അയിച്ചൂട്ടിമ്മ പടച്ചോനേ എന്റെ  കുട്ടീ എന്നും പറഞ്ഞ് ആ കിണറ്റിൻ കരയിലിരുന്ന് കരഞ്ഞെന്ന് ഉമ്മ പറഞ്ഞ് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഉമ്മയും പപ്പയും സ്കൂൾ വിട്ട് വരുമ്പോ എനിക്കെന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഞാനെന്ത് പറയും എന്നും പറഞ്ഞ് അയിച്ചൂട്ടി കരഞ്ഞ കരച്ചിൽ ഉമ്മ ഒരിക്കലും മറക്കില്ലെന്നും.

ഹൈസ്കൂളിലൊക്കെ പഠിക്കുമ്പോ സ്കൂൾ വിട്ടു വന്ന് പപ്പയെ കാത്തിരിക്കുമ്പോ അയിച്ചൂട്ടിമ്മ മടിച്ചു മടിച്ചു ചോദിക്കും "നന്ദ്വോ അയിച്ചൂട്ടിമ്മക്ക് കുറച്ച് വെള്ളം കോരി തര്വോ" ആ കാലത്തും തറവാട്ടിൽ മോട്ടോറൊന്നും വച്ചിട്ടുണ്ടായില്ല. പാവം അയിച്ചൂട്ടിമ്മ വെളുപ്പ് മുതൽ വെള്ളം കോരി കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. ക്ഷീണം കാരണമായിരുന്നു ഇടയ്ക്ക് ഞങ്ങളോട് സഹായം ചോദിച്ചിരുന്നത് പാവം! അതു പോലെ അയിച്ചൂട്ടിമ്മയ്ക്ക് "മനോരമ" ആഴ്ചപതിപ്പ് വാങ്ങാൻ ഞങ്ങളെ വിടും ഇടയ്ക്ക്..അതിന് പ്രത്യുപകാരമെന്ന കണക്കിന് ഞങ്ങളോട് മിഠായി വാങ്ങിച്ചോളാൻ പറയും. അച്ചാറ് വാങ്ങിക്കരുതെന്ന് പ്രത്യേകം പറയും.

എന്റെ പതിനാറാം വയസ്സിൽ നല്ലൊരു ആലോചന വന്നപ്പോൾ വിവാഹം പറഞ്ഞുറപ്പിച്ചു വെച്ചിരുന്നു. പ്രായത്തിന്റെ പക്വതയില്ലായ്മയോ എന്തോ ഒരു വർഷം ആയപ്പോഴേക്ക് അയാളുമായിട്ട് ഒത്തു പോവാനാവില്ലെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ആ പ്രായത്തിലായോണ്ട് ഞാൻ മറ്റു ലോകകാര്യങ്ങളെ കുറിച്ചൊന്നും കുറിച്ച് ആലോചിക്കാതെ അയാളെ വേണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു. പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടായി..ഉമ്മ കരച്ചിലും ബഹളവുമൊക്കെയായി..ഞാനിനി ആരെയെങ്കിലും കണ്ടു വച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നായിരുന്നു ഉമ്മയുടെ പേടി. അന്ന് അയിച്ചൂട്ടിമ്മ ഉമ്മയെ സമാധാനിപ്പിച്ചു." ഇല്ല താത്തേ നന്ദൂനെ ഇന്ക്കറിയാം.ഞാൻ നോക്കി വളർത്തിയ കുട്ടിയാ ഓള്. ഓളെ മനസ്സിലങ്ങനൊന്നും ഇല്ല. അത്രക്കൊന്നും ആയിട്ടില്ല അത്. അയാളുമായിട്ട് ഓള് ചേരൂല്ല..ഓള് പഠിക്കട്ടെ" അന്ന് അയിച്ചൂട്ടിമ്മ എന്നിൽ കാണിച്ച വിശ്വാസം എന്റെ പോറ്റുമ്മയുടെ വില എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കി തന്നു. എന്റെ പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്ന സ്വഭാവത്തിന് പിന്നിലെ യഥാർത്ഥ മുഖം അയിച്ചൂട്ടിമ്മ മനസ്സിലാക്കിയ പോലെ അന്നു വരെ വേറെയാരും മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ലായിരുന്നു.

അയിച്ചൂട്ടിമ്മയുടെ മകൾ ജസിയാത്ത പടച്ചവന്റെ അനുഗ്രഹത്താലും അയിച്ചൂട്ടിമ്മ ചെയ്ത പുണ്യത്താലും സുഖമായിട്ട് ഭർത്താവും മൂന്നു മക്കളുമായി ദോഹയിലുണ്ട്. ഞങ്ങളാണ് ജസിയാത്തയുടെ ആകെയുള്ള ബന്ധുക്കൾ!!
അയിച്ചൂട്ടിമ്മ മരിച്ചിട്ട് ഡിസംബറിൽ 12 വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു..ആഗ്രഹിച്ച പോലെ ആരേയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം അയിച്ചൂട്ടിമ്മ പോയി,ഞങ്ങൾ കുറേ മക്കളെ ഇട്ടിട്ട്...

ഈ പോസ്റ്റ് ഒരുപാട് നീണ്ടു പോയെന്നറിയാം. അയിച്ചൂട്ടിമ്മയെ കുറിച്ച് പറയാൻ തുടങ്ങിയാൽ ഞങ്ങൾക്കാർക്കും നിർത്താൻ പെട്ടെന്നു പറ്റില്ല! അത്രയെങ്കിലും ഞങ്ങൾക്ക് ബാധ്യതയുണ്ട്...

Confusion!

Her phone rang. She took the phone and saw his name..her heart started pounding,she had butterflies in her stomach. She answered the phone "hello"
He said "hey wassup? Am on my way home so thought would talk to you till I reach. Tell me something or I meant keep talking to me"
She said "nothing special the usual stuff. Thinking about dinner plans..what should I cook!?
And they talked for some time about nothing in particular..just a chit chat. They have been doing it since 6 years..and in all those "wassup's " "nothing special's " they heard so much things..which were untold..but conveyed from heart to heart. He does call her frequently but still when he does she gets nervous,butterflies etc etc..why?

Later she asked him," you do know that what we're doing is wrong,right?"
He said "we are not doing anything wrong. We just talk as we are good friends. And whats wrong in that?"
She exclaimed "yeah"!
Then both were silent for some time.

After a year later.
He: "hello! Do you know me? Am ---- 's husband"
She: "oh have seen you on fb. And your wife too"
He:" guess what my wife and your husband is having an affair"
She: "oh my..."
He: "do not worry. Its not a physical relationship. They are very close..they love and know each other very much. And thats why am hurt. If it was physical I could forgive but this is..its him in her mind and soul and am just owner of her body"

She: "what do we do now?"
He: "let's have a relationship as well. If you are ok with it?"
She : "ok am fine it. After all we both have something in common"

Then he started calling her and she started getting butterflies.

Upon there God sat confused..where did I go wrong?!

നഖക്ഷതങ്ങൾ!

ഷവറിൽ നിന്നും തണുത്ത വെള്ളം ആദ്യം മുഖത്തേക്കാണ് വീഴ്ത്തിയത്...അവൻ പെട്ടെന്ന് വലതു കൈ വലിച്ചു..അവളുടെ നഖക്ഷതങ്ങളേറ്റ് കൈ ചെറുതായി മുറിഞ്ഞിരുന്നു..ഇത്തിരി ചോര പൊടിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്..വെള്ളവും സോപ്പും കൂടി ചെന്നപ്പോൾ നീറാൻ തുടങ്ങി..അവളെ പോലെ തന്നെ സുഖമുള്ള ഒരു വേദന അവളുടെ നഖക്ഷതങ്ങൾക്കും..അവളെ കുറിച്ചോർത്ത്,മനസ്സും ശരീരവും ഒരു പോലെ നീറി.

കുളി കഴിഞ്ഞ് പുറത്ത് വന്നപ്പോ അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു..പക്ഷേ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി ഒളിപ്പിക്കാനാവാതെ നിന്നു വിറച്ചു..

ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ അമ്മ വിളിച്ചു, പതിവു പോലെ എല്ലാവരും ഇരുന്നു ഭക്ഷണം കഴിച്ചു..അച്ഛൻ ഓഫീസ് വിശേഷങ്ങളും മറ്റും പറയുന്നുണ്ടായി..എപ്പോഴത്തേയും പോലെ അമ്മ മാത്രമായിരുന്നു കേൾവിക്കാരി. പൊടുന്നനെ അവന്റെ ചെവിയിൽ അവൾ മൂളി...താൻ പറയുന്നതെന്തും കേട്ടിരിക്കും അവൾ..ഇടയ്ക്ക് ഓരോ മൂളലുകൾ..ഓരോ ചോദ്യങ്ങൾ..എത്ര നേരം വേണേലും സംസാരിച്ച് ഇരിക്കാം..എന്തിനെ കുറിച്ചും...അതുമല്ലെങ്കിൽ കണ്ടു കൊണ്ടിരിക്കാം..ആ കണ്ണുകൾ ..

ഒറ്റയ്ക്ക് ആവുമ്പോഴൊക്കെ അവൾ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്നവൻ ആഗ്രഹിച്ചു..
അവളെ തന്നോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചപ്പോ സിരകളിലൂടെ കൊള്ളിയാൻ പോയതവനറിഞ്ഞു.അവളുടെ നെറ്റിയിലേക്ക് വീണ മുടിയിഴകൾ വകഞ്ഞു മാറ്റിയപ്പോ ആ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി..അവ ഒരേ സമയം കൊളുത്തി വലിക്കുന്നതായും ദൂരേക്ക് മാറാൻ ആഞ്ജാപിക്കുന്നതായും അവനു തോന്നി.ആ മുഖം കൈയ്യിലെടുത്ത് ആ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് ചുണ്ടമർത്താനൊരുങ്ങവേ അവളവനെ തള്ളി മാറ്റി..വിറക്കുന്ന ചുണ്ടുകൾക്ക് മീതെ ,വിയർപ്പു പൊടിഞ്ഞ മൂക്കിൻ തുമ്പിനു മീതെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾക്ക് മീതെ മുടിയിഴകൾക്ക് ഇടയിലൂടെ അവളുടെ നെറ്റിയിലെ സിന്ദൂരം അവനെ തള്ളി മാറ്റി.

അവളുടെ നഖം കൊണ്ടു പൊടിഞ്ഞ ചോരയെടുത്ത് ആ നെറ്റിയിൽ സിന്ദൂരം തൊടീക്കാൻ അവൻ കൊതിച്ചു. പിന്നീടവനറിഞ്ഞു...നീറ്റൽ മാത്രമേ തനിക്കവകാശപ്പെട്ടതുള്ളൂ എന്ന്..

ഇന്ന് കൂടെ കിടക്കുന്ന ഭാര്യയിലേക്ക് പടർന്നു കയറുമ്പോഴും അവളുടെ കൈകൾ അവനെ മുറിവേൽപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

എന്റെ പെരുന്നാൾ!

എനിക്കും കൂടണം ഒരു പെരുന്നാൾ...
തറാവീഹ് കഴിഞ്ഞ് "ഈദ് മുബാറക് " പറഞ്ഞ് പള്ളിയിൽ നിന്നിറങ്ങി ബൈക്ക് ഓടിച്ച് അങ്ങാടിയിൽ പോയി കൂട്ടുകാരെ കണ്ട്, പെരുന്നാൾ ചോറ് വേഗം കഴിച്ച് പോവേണ്ട സ്ഥലങ്ങളും കാണേണ്ട കൂട്ടുകാരേയും ,കാണേണ്ട സിനിമകളേയും കുറിച്ച് മാത്രം ആലോചിക്കുന്ന പെരുന്നാൾ..

അല്ലാതെ..പെരുന്നാളിനുള്ള ബിരിയാണിക്ക് വേണ്ട സാധനങ്ങൾ തയ്യാറാക്കണോ അതോ അത്താഴം തയ്യാറാക്കണോ എന്നോർത്ത് പള്ളിയിൽ നിന്ന് തക്ബീറിന് കാതോർത്തു കൊണ്ടല്ല എന്റെ പെരുന്നാൾ രാവുകൾ കൊഴിഞ്ഞു തീരേണ്ടത്...ബാല്യത്തിലെന്ന പോലെ എല്ലാ പെരുന്നാൾ രാവുകളിലും കൈകാലുകളിൽ മൈലാഞ്ചി മൊഞ്ചും മണവും വേണം...

പെരുന്നാളിനു രാവിലെ കുളിച്ചൊരുങ്ങി പുതിയ ഉടുപ്പിട്ട് എനിക്കും കൂടണം ഈദ് ഗാഹിൽ ..എനിക്കും ഇരുന്ന് ഓരോരുത്തർക്കും ഈദ് മുബാറക് മെസേജുകൾ അയക്കണം..പെരുന്നാൾ ദിന പ്രത്യേക പരിപാടികൾ കാണണം ടി.വിയിൽ..വൈകീട്ട് എനിക്കും പോവണം കടലു കാണാൻ..സിനിമ കാണാൻ..

ഓണവിശേഷങ്ങൾ അറിയാൻ വിളിച്ചപ്പോ കൂട്ടുകാരിയും പറഞ്ഞു ഇങ്ങനെ ഒരുപാട് ആഗ്രഹങ്ങൾ...ക്രിസ്തുമസ് വരാനിരിക്കുന്നേ ഉള്ളൂ...

LIES !!

Me: I did not know that they are divorced. Obviously I was shocked to know!
Friend: I did know about the issues but did not know about the divorce.
Me: I said I spoke to her..she said he is a good man,just that they did not have a family life and were not meant for each other. She needed a baby desperately,but he did not!
Friend: she lied to you! That is not the reason. She was having an affair with someone else!

Me: shocked( naturally) but said..okay. The problem is how long can she lie to herself when she already knows the truth!

I always wonder,would'nt there be some truth in all lies?! Or else how can people lie to themselves!!

പ്രണയം

ഇത്രയും കാലത്തെ ജീവിതത്തിനിടയിൽ ഞാൻ കണ്ടറിഞ്ഞ,കേട്ടറിഞ്ഞ, അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ കുറച്ചു പ്രണയ കഥകളാണ് ഇത്തവണത്തെ വിഷയം!

പ്രണയം എന്താണെന്നൊക്കെ ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ പെട്ടത് തന്നെ! പലർക്കും പലതായിരിക്കും പറയാനുണ്ടാവുക. എനിക്കും അങ്ങനെയൊക്കെ തന്നെ! ആദ്യമൊക്കെ ഞാൻ പറയുമായിരുന്നു, ശരിക്കും ഒരാളെ ഇഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ നമ്മളവരെ സ്വതന്ത്രരാക്കി വിടുമെന്നൊക്കെ...പക്ഷേ ഇപ്പൊ എനിക്കു തോന്നുന്നു..പറക്കാൻ വിട്ടാലും പറന്നു പോകാതെ ഒരാളെ പിടിച്ചു നിർത്തുന്നതാണ് പ്രണയമെന്ന്..ആകാശം മാടി വിളിക്കുമ്പോഴും ഭൂമിയിലെ ഒരു മരത്തിൽ കൂട് വെച്ച് പതുക്കെ ,പതുക്കെ പറക്കാനറിയാമായിരുന്നു എന്നു പോലും മറന്നു പോയ കുറേ ജൻമങ്ങൾ..

ഞാൻ ഒമ്പതാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്താണ് ആദ്യമായി ഈ പ്രേമം രംഗ പ്രവേശം ചെയ്യുന്നത് (പ്രേമം അതിനും അനേക വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപേ ഉണ്ടെങ്കിലും എനിക്ക് നേരിടേണ്ടി വന്നത് അന്നാണ്)  ഈ ഒമ്പതാം ക്ലാസ് പ്രേമിക്കാൻ യോഗ്യതയുള്ള ക്ലാസാണോ എന്നൊന്നും ആലോചിക്കണ്ട!! ഞാൻ പഠിച്ചത് ഗേൾസ് ഓൺലി സ്ക്കൂളിലാണ്..അതു കൊണ്ടു തന്നെ ആൺ കുട്ടികളെ കാണുന്നത് സ്കൂളിലേക്കും തിരിച്ചുമുള്ള നടത്തങ്ങളിലാണ്..ഒരേ മുഖങ്ങൾ, ഒരേ സമയത്ത് ഒരേ ഭാവത്തോടെ വഴിയിൽ കാണുമായിരുന്നു..അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് ഞങ്ങളിൽ ഒരുവൾക്ക് അവളുടെ അയൽവാസിയും കളിക്കൂട്ടുകാരനുമായ ഒരാളോട് ഒരു ഇഷ്ടം മുളക്കുന്നത്..ഞങ്ങളുടെ ഗ്യാങ്ങിലെ ആദ്യത്തെ പ്രണയം..പറഞ്ഞേ തീരൂ എന്ന് ഞങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചു...കൂട്ടത്തിൽ തൊലിക്കട്ടി കൂടുതലായോണ്ടും ഈ കക്ഷിയെ പരിചയമുള്ളോണ്ടും നറുക്ക് എനിക്ക് തന്നെ വീണു. ഞാനും വേറെ ഒരു കൂട്ടുകാരിയും കൂടെ കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു. മറുപടിയ്ക്ക് ഒരു ദിവസം മുഴുവൻ ഞങ്ങൾ കാത്തിരുന്നു. അവൻ നോ എന്ന് പറയുമെന്ന് ഞങ്ങൾ ആലോചിച്ചു കൂടിയില്ല..പിറ്റേ ദിവസം കാമുകി കരഞ്ഞു വീർത്ത കണ്ണുകളുമായാണ് രംഗ പ്രവേശം ചെയ്തത്..അവനവളെ ഇഷ്ടമല്ലെന്നു മാത്രമല്ല, പകരം അവനിഷ്ടം എന്നെയാണെന്നും പറഞ്ഞ് ഒരു കത്ത് അവളുടെ കയ്യിൽ തന്നെ കൊടുത്തു വിട്ടിരിക്കുന്നു!! ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽ അന്നു വന്ന വിള്ളളൽ ഇതു വരെ നികക്കാൻ പറ്റിയിട്ടില്ല! പ്രേമമോ നടന്നില്ല ,ഒരു സൗഹൃദം ഉടയുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് മൂന്നു നാല് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ഞാനും കഥാനായകനും നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായി..സുഹൃത് ബന്ധം കൂടി കൂടി എല്ലാ ആൺ-പെൺ സൗഹൃദങ്ങളിലും സംഭവിക്കുന്നതു പോലെ അവനെന്നെ നഷ്ടപ്പെടാൻ വയ്യ എന്നവസ്ഥ വന്നു. ഇനി അഥവാ അങ്ങനെ തോന്നിയില്ലെങ്കിലും എല്ലാവരും കൂടി അതങ്ങനെയാക്കി മാറ്റുമല്ലോ..ആ കാര്യത്തിൽ ഞങ്ങൾ പിന്നെയും ഉടക്കി. എൻറെ കൂട്ടുകാരിയോടുള്ള വഞ്ചനയാവുമെന്നു ഞാൻ സ്വയം വിശ്വസിപ്പിച്ചോണ്ടാണോ എന്ന് എനിക്കിപ്പോഴും അറിയാത്ത,ഉറപ്പില്ലാത്ത കാരണം കൊണ്ട് ഞാനവനെ ഒരുപാട് വേദനിപ്പിച്ചു....

ഏകദേശം ഇതേ കാലയളവിൽ തന്നെയായിരുന്നു മറ്റൊരു പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രണയാഭ്യർത്ഥന കടന്നു വന്നത്...ഒരു കസിൻറെ ഭർതൃ സഹോദരൻ...ഞങ്ങൾ പരസ്പരം കത്തുകൾ അയച്ചിരുന്നു..ഒരു സൗഹൃദത്തിനപ്പുറത്തേക്ക് ഒരിക്കലും വളരില്ലെന്ന് എനിക്കുറപ്പുണ്ടായ ഒരാൾ.പക്ഷേ അതും..ഈ പുള്ളിയുടെ കല്ല്യാണം നിശ്ചയിച്ച ശേഷവും എന്നോട് ചോദിച്ചു..എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു നീ എന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്ന് ഇപ്പൊ പെട്ടെന്നു പറയുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിലല്ല ചോദിച്ചത്...ഒരിക്കൽ കൂടി അവസാനമായിട്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചില്ലല്ലോ എന്നൊരു കുറ്റബോധം എനിക്ക് സ്വയം ഇല്ലാതിരിക്കാനാണെന്ന്...ഒരുപാട് വേദനിപ്പിച്ച മറ്റൊരാൾ...

ഈ പറഞ്ഞ രണ്ടു പേരേയും ഞാൻ മനഃപൂർവ്വം വേദനിപ്പിച്ചതല്ല..സ്നേഹം ഒരിക്കലും പിടിച്ചു വാങ്ങാനാവില്ലല്ലോ...സൗഹൃദത്തിനപ്പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടു പോവാൻ മാത്രം അടുപ്പം തോന്നിയില്ല...എനിക്ക് പറക്കാനുള്ള ആകാശം വിട്ട് ഇവരോടൊപ്പം ഒതുങ്ങി  ജീവിക്കാൻ മാത്രമുള്ള പ്രണയം എന്റെ ഉള്ളിൽ ഉറവയെടുത്തിരുന്നില്ല.. ഇവർ രണ്ടു പേരും ഇപ്പോഴും എന്നെ വെറുക്കാതെ, എന്റെ നൻമക്കായി പ്രാർത്ഥിച്ച്...ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴും സ്നേഹിച്ചോണ്ട് കൂടെയുണ്ട്..അതാണവർ എനിക്ക് നൽകുന്ന ശിക്ഷ..

വേറെയും ഉണ്ടായി രണ്ടു പേർ...കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന സമയത്ത്..പക്ഷേ അതിലെനിക്ക് കുറ്റബോധം തോന്നിയിട്ടില്ല, കാരണം ഞാനവരോട് അടുത്ത് പെരുമാറിയിട്ടില്ല..ഞാൻ എന്താണെന്ന് അവർക്കടുത്തറിയില്ല...ബാഹ്യ സൗന്ദര്യം മാത്രമായിരിക്കാം ആകർശിച്ചത്...പക്ഷേ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടും ( എന്റെയും അവരുടേയും) ഇടയ്ക്ക് കട്ട് ചാറ്റാനുള്ള തത്രപ്പാട് കാണുമ്പോൾ തോന്നും തെറ്റു പറ്റിയെന്ന്...ഒരാളിപ്പോഴും കല്യാണമന്വേഷിച്ചു നടക്കുന്നു...

ഈ ബഹളത്തിനിടയിൽ എപ്പഴോ ആണ് എന്നെ കൂട്ടിലടച്ച് എന്റെ ഭർത്താവ് രംഗ പ്രവേശം ചെയ്തത്...എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളേക്കാളും ആഗ്രഹങ്ങളേക്കാളും ആളിന്റെ സന്തോഷങ്ങൾക്ക് മുൻതൂക്കം കൂടിയപ്പോ ഞാനറിഞ്ഞു...ഇതാണ് പ്രണയം..

പക്ഷേ യഥാർത്ഥ പ്രണയം വീണ്ടും എന്നെ തേടി വന്നു...എന്റെ ചോരയും നീരും ഊറ്റി കുടിച്ച്..എനിക്കൊരുപാട് വേദനകൾ നൽകിയാണ് അവൾ വന്നതെങ്കിലും...ആ കുഞ്ഞു മുഖം, ആ കുഞ്ഞു കൈകാലുകൾ കണ്ടപ്പോൾ ഞാനറിഞ്ഞു..എന്റെ ഹൃൃദയം നിറയെ പ്രണയം തുളുമ്പുന്നത്...ഒരമ്മയാവുമ്പോഴേ എന്താണ് നിസ്വാർത്ഥ പ്രണയമെന്നറിയൂ...ഒരേ സമയം നിസ്സഹായയും അതേ പോലെ ശക്തിസ്വരൂപിണിയും ആക്കാൻ കഴിവുള്ള പ്രണയം...

ഞാൻ വേദനിപ്പിച്ചവരോട് ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു..നിങ്ങളറിഞ്ഞ പ്രണയം ഞാനറിയാൻ കുറേ കൂടെ സമയം വേണ്ടി വന്നു... 

Haunting Kashmir!

Hi folks,

Hope all doing great!we should be thankful to God almighty that we are all safe and sound.

I have been to Kashmir,May last week to celebrate our 10th wedding anniversary. Hubby wanted to visit Spain or Georgia but he was travelling alot and couldnt give passport for Spanish visa procedures. And Georgia ,I was not that interested to visit..for I was scared to fly on a fly dubai flight after their flight crash etc. Not only that last October while on our return flight from Qatar Fly dubai flight struggled in air pockets and I really got scared with the crew running and people crying etc. Since then I am too scared to fly often and I keep on praying till I or my hubby reach our destination. Since then I have decided to fly on bigger flights compared to budget airlines. And only flydubai and air arabia fly to Georgia so I was not that keen to visit Georgia. I told hubby lets go our very own Kashmir,when we have the heaven on earth why would we go to the balcony of Europe and its our country we do not need visa as well. Thus we decided on Kashmir

There is no direct flight to Srinagar. We went to Delhi and by domestic air to Srinagar. We had booked hotels and a cab with a driver for our tour. Our driver Bilal was waiting outside the airport. He was very friendly and a great companion for us. Whenever I thought about visitting Kashmir our jawans came to my mind and I have always respected them. Whenever I see an army man or army vehicle I salute them..I have always wanted to join army and am very patriotic..not only when I watch cricket! So I have been telling hubby that if we get to see army I wanna salute them and take photographs with them.

On our way from airport to house boat,(hubby arranged first night stay at a house boat in Dal lake) we could see many army check points and army men guarding places with rifles and guns..Bilal took us to our house boat through the sensitive areas of Srinagar,everywhere army men were present. I felt pity for them and was thinking where they would be eating how long they would stand still etc and my respect grew immense for them. Bilal told us how bad was the 2014 Kashmir floods and told us the roads we travelled in car were all under water and shikara rides were operated there.

The night stay at house boat and shikara ride was nice. Those house boats are stationed there unlike our Aleppy house boats. The next day we were off to Gulmarg and enroute Gulmarg I spoke to Bilal about their life. Srinagar never had movie theatres and they have not seen any movies based on Kashmir. Mostly in movies Manali is shown as Kashmir. Bilal got upset whenever he had to stop for check posts. I asked him its their duty na and its for your own security. He said what security mam..uniform pehana hai tho sab sala nikaltha hei! That was quite surprising for me I understood the respect we have for army or police in Kashmir are not applicable to Kashmiris. He said they are torturing us whether police or army. Now that the social media usage is increasing so they are under control now..or else wo ladkiyon or aurath ko ched the hai. In my concept army men were the ones to guard the chastity of Kashmiri women from terrorists. Police wanted bribe and army men were irritating them. I told him about the movie "Hyder" which left me so desperate and heart broken and Bilal said its all true about us mam..our life is miserable here. Government hume apna mantha hi nahi. More than enough power is produced in Kashmir and central government sell it to all other states of India, but we always have power cuts every day in between. They have restricted internet facilities, restricted power supply and we never felt we are a part of India. No prepaid mobiles work there you have to have a postpaid mobile number and that too signals are very weak. My hubby and me felt very disconnected from the world without internet. Even the 4 star hotel wifi were poor and many were shouting at the reception.

Next day we were off to Pahelgam. Kashmir was God's masterpiece. Wherever you look its all beauty. Bilal arranged another driver and cab for our Pahelgam sight seing. His name was Nisar and enroute to Betab valley he showed us his home stays and other properties. His driver was on leave so he himself came with us that day. Every where we went,we were asked our relegion( though obvious with my head scarf they wanted to make sure we are muslims). And when confirmed we are muslims they said "aap musalman hai ye to mubarak ki bath hai" aap musalman bhai hai isliye aapko discount kar ke detha hoon". May be those were their business tricks but it hurt me rather than pleasing me. I was startled to think if they shower so much love to their Muslim tourists wouldnt they have so much hatred towards Hindus or Christians!? I wanted to visit the famous temples at Amarnath etc but was scared to go there as I felt how will the people react there for me being a Muslim!
On our way back from Betab valley,Nisar took us to his house treated us very well and we were served home made Kashmiri kawa and breads. His neice spoke Hindi where as his wife spoke only Kashmiri. His neice stopped her studies after 12th as she had to travel long way to join a college. Nisar asked us "aap logon ke lagtha hai kya yahan jo bhi ho raha hai wo sab Pakisthan karthe hai? Aap log yahan ka pahad dekho borders dekho insan ko bahuth mushkil hai wo sab par kar ke Hindusthan mein aana..or border me sab fouji bhi hain. Ye sab andhar ka khel hai..kaun kartha hai or kyon wo Allah ko maloom" .
 That night we got late after dinner and there was no cab or horse available to get back to our hotel. As we were asking the restraunt owner how to get a cab, a man aged 27 asked hubby's name when said Mohammed Rafeeque he said aap tho apna musalman bhai hai chalo mein aapko chod detha hoon. When asked he was an engineer and his name was Farhan. He said there were only Muslims in Kashmir Hindus are settled in Jammu. They ran away from Kashmir. Kashmir and her people exist only because of Pakisthan..Pakisthan ke darr ke mare Hindusthan army ko bhej the hai yahan. Nahi tho hum log kab ka Pakisthan mein rah gaya. Hindusthan ko nahi chahiye hume..ye prestige issue hai isliye hume torture karthe hain. Power nahi, kuch bhi nahi humare liye. Koyi bhi government kuch nahi kartha humare liye!!

I went to Kashmir with so much respect for Indian army and Indian government for protecting Kashmir and her people,but came back hurt disappointed and shattered. I did not salute any army man I saw in Kashmir and did not take photograph as well. They are doing their duty,they get paid for that and their family also benefit from that. Once their Kashmir duty is over they leave to other parts of India. But the miserable life of Kashmiris continue the same. I am not against Indian army or Indian government,but do consider them as our own people. The recent riots in Kashmir hurt me. I messaged Bilal when I saw the news he has not responded yet. Hope he and his family is safe. Not only him all the faces I saw on Kashmir haunted me those nights.

Kashmir is a prestige issue to India and Pakisthan. But has anyone thought about the miserable life of Kashmiris? Many of them are wounded, arrested and not seen again..and the wounds in their heart will never ever heal. Its high time we do something for them. Now I know why no government is ready to ask their choice.

Kashmir was the heaven on earth, please do not make a hell out of it..even if we cant make it heaven any more. I support and pray for Kashmir.

നോമ്പു കാലം

നോമ്പ് എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം നിശബ്ദതയാണ്...രാവിലെ സാധാരണ ദിവസങ്ങളിൽ കലപില കൂട്ടുന്ന കാക്കകളും കിളികളും കോഴികളും വരെ നോമ്പിന് നിശബ്ദരായിരിക്കും...അത്താഴ സമയത്ത് ഉണ്ടാവും എല്ലാ വീട്ടിലും വെളിച്ചവും ബഹളവും ..അയൽപക്കങ്ങളിലെ ജമീല താത്തയും  പെണ്ണൂവിയാത്തയും എല്ലാം മക്കളെ വിളിച്ചുണർത്തുന്ന ബഹളം...പാത്രങ്ങൾ എടുക്കുന്നു ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വിളിക്കുന്നൂ...വീട്ടിലും ഇതു തന്നെ അവസ്ഥ..പപ്പ വന്ന് എന്നെ കുറേ വിളിക്കും..വിളിക്കുന്നത് പപ്പ ആയോണ്ട് ഇതു വരെ അയൽപക്കക്കാർ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല.എന്നിട്ടും എഴുന്നേൽക്കാൻ മടിച്ച് പറയും എനിക്ക് ചോറു വേണ്ടെന്ന്..പിന്നെ ദാദ വന്ന് പുതപ്പ് എടുത്ത് മാറ്റി കാലിൽ പിടിച്ച് വലിച്ച് താഴെയിടും...പിന്നെ താഴെ വന്ന് പല്ല് തേച്ച് ചോറ് കഴിക്കുന്ന വരെ മിണ്ടില്ല..ദാദയോടാണ് പിണക്കം. ചോറു തിന്ന് കഴിയുമ്പോഴേക്കും ഉമ്മ കട്ടൻ ചായയുമായിട്ട് വരും..തലേ ദിവസത്തെ ഇഫ്താറിന് ബാക്കിയുണ്ടായ സമൂസയ്ക്കും ബ്രഡ് പൊരിച്ചതിനും പിന്നെ അടിയായി...അടിയുണ്ടാക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം ദാദ കട്ടൻ ചായ വരെ അടിച്ചു മാറ്റും.

പിന്നെ ബാങ്ക് വിളിക്കുന്ന വരെ സോഫയിൽ ചടഞ്ഞ് കൂടി ഇരിക്കാനാവും ശ്രമം..ദാദ പിന്നെയും വരും ഇടങ്ങേറാക്കാൻ...പിണങ്ങി ഉമ്മയുടെ അടുത്ത് പോയി കിടക്കും..അവിടേയും വരും...ഇതിനിടയിലെപ്പഴോ ഉസ്താദ് ബാങ്ക് വിളിച്ചിട്ടുണ്ടാവും...പിന്നെ എല്ലാവരും നിസ്ക്കാരവും ശേഷം ഉറക്കം മുഴുമിപ്പിക്കാനും...
നേരം വെളുത്തെന്ന് അറിയിക്കുന്ന സ്ഥലത്തെ പ്രധാന പൂവൻ കോഴികൾ വരെ വോളിയം കുറച്ച പോലെയാണ്..പിന്നെ വൈകീട്ട് അസർ നിസ്ക്കാരം കഴിഞ്ഞാൽ ശബ്ദങ്ങളുടെ വരവായി...പാത്രങ്ങൾ തട്ടി മുട്ടുന്ന ബഹളം...ഇഫ്താറിനൊരുങ്ങുന്ന മീൻ ഇറച്ചി കഷണങ്ങൾക്കായി കാക്കകളും പൂച്ചകളും ഇടക്ക് കോഴികളും...തമ്മിലുള്ള കടിപിടി...അങ്ങനെ..ശബ്ദമുഖരിതമാവും അന്തരീക്ഷം..
നോമ്പില്ലാത്ത കുട്ടിക്കാലത്ത് എല്ലാ വീടുകളിലേയും ആദ്യത്തെ പത്തിരി ഞാനടങ്ങുന്ന കുട്ടിപട്ടാളത്തിനുള്ളതാണ്...നോമ്പ് തുറന്ന ശേഷം ഞാൻ നേരെ മാനുവാക്കയുടേയും ജമീലതാത്തയുടേയും വീട്ടിലേക്ക് വിടും...ഇറച്ചിയും വാഴക്കയും കറി അല്ലെങ്കിൽ പൂള (കപ്പ) കറി കഴിക്കാൻ...അതിന്നും എൻറെ അവകാശമായി ഞാൻ കാണുന്നു. കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞ പത്ത് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷവും ആ രുചികൾ നാവിൽ നിന്നു പോയിട്ടില്ല...ഇന്നും കൊതിക്കുന്നു എന്നെങ്കിലും നോമ്പിന് വീട്ടിലേക്ക് പോവുന്നുവെങ്കിൽ ആസ്വദിക്കണം ഓരോ രുചിയും ഓരോ ഓർമ്മയും..

Those were the "Sundays -fun days!!

During my school -college days like every one we also used to have Sundays only as holidays (now they have hartals 😉) .Most of the sundays there used to be some functions like wedding,house warming etc. And in between there used to be some sundays which were the real fun days and family days.

On such a fun day especially during March,April after breakfast, and finishing reading news papers and Sunday supplements Pappa would go and check if there is any jackfruit ripened or raw in our property and asks umma if it is ok to bring jack fruit (Pappa wants to make sureUmma is ready to cut,clean and cook them) and once umma says yes Pappa fetch some long sticks like that of a coconut stem etc and fixes the knife on its end and pulls down a few jack fruits! One we will take one for our neighbors and one Pappa would take to tharavad and rest to his brothers. Then the fun begins..me and Pappa would sit and clean the jack fruits..I love to see Pappa cut the jack fruit in to four pieces and then cleans the jack fruit gum (velanji in local dialect) using a stick and he recollects how his sisters(my aunts) used to keep this gum to put henna on Eid,as there were no henna cones etc those days. They used to melt this gum and draw some designs using it on palms and then cover the entire palm with freshly ground henna..and when they remove the henna the palm would be bright red except the designs they drew using the jack fruit gum!!

And thus we clean up the entire jack fruit ,while Pappa recollects his childhood and in between Umma makes a yummy "Chakka upperi" (usually we take the raw jack fruit) and we have a delicious lunch with Chakka upperi,fish mulakittath and fish fry!! After lunch Umma makes hot jack fruit chips (Chakka varutthath).Umma is a specialist in jack fruits chips making. We have to thinly slice the jack fruit and give it to Umma. She places an iron kadai on the stove ( not on gas but on fire) and deep fries it in hot coconut oil and pours in salt solution and we eat that hot fresh jack fruit chips with Umma's special black tea in the evening. The rest of the chips Umma will keep in an air tight jar and we have it on every day as evening snack.

The rest of the Sunday's Pappa and Umma would be in a mood to do some farming. So me,Dada  and Kunju will assist Pappachi with some work,tapioca ,arvi ,elephant yam etc are the usual crops. The harvest of all these crops are also fun, because on the harvest day Umma will be cooking the crop we harvested that day. Kunju will make some refreshment drinks while Pappa and Dada are on field, usually the refreshment drink would be some butter milk with shallots,curry leaves and ginger grinded in it or hot kanji vellam( rice porridge) .

In short ,we all had a an awesome childhood ,and it was the most happiest time of our lives. When I see my daughter spending her time only in front of TV and mobile I feel sad because I can't gift her such an amazing childhood !!

Note: This blog should be written in Malayalam because I find it very difficult to translate and transliterate many words in to English and I feel the nostalgia is lost some where in this post. I did not try it in Malayalam because I still do not have Malayalam font in my IPad. So sorry I couldn't bring out the real feel.

Love
Hash

Motherhood!!

Alhamdulillah,completed two years of motherhood! As every other woman who has been a mother says, only in motherhood we experience unconditional love! 

The journey with my daughter is awesome, I really am enjoying every single moment with her. The way she grows up keeps me surprised. She is becoming naughtier and stubborn day by day . I can really understand her "not yet discovered   language" and more than that her body language whether if she wants to potty,or if she is up to some mischief!

She was hospitalised for a week in Kerala as she contracted viral fever,throat infection and cough! I swear my heart broke when they took her in to insert cannula to inject antibiotics n glucose.i went outside and kept my eyes and ears shut so that I won't hear her crying ! Each time they gave her injections I had  the pain in my vein..I felt the sour tastes of the medicines and actually I even felt am admitted! I was so angry with Allah for troubling my baby,kept praying and complaining why is He cruel with my baby! Let me have all the pain and struggle and free my baby that was my prayer!

Whenever the nurses came she called me umma,hugged me tight and cried expecting me to protect her and I sat there holding her tight n kissing and kept on saying sorry I can't help you! That was the worst mental torture I ever had faced. 

As soon as she got discharged I wanted to fly back to Dubai and get her back to normal! I cut short my vacation and flew back. I could not attend my cousin's wedding, couldn't stay at my home,couldn't meet my loved ones couldn't even see my parents to my heart's contend! But still I was happy to be back here.. And was delighted when my baby hugged me tight and kissed and said "love you umma" when we entred our flat! Nothing mattered other than her well being and happiness and still nothing matters other than her! She is my angel,my treasure,my fortune,my happiness,my blessing,my prayer and my smile!! 

Allah bless you my sweetheart live long...

She !!

Hi Folks,

Today happens to be "International Women's Day" ! So Happy Women's day to all the lovely ladies out there! Remember, God made us strong ,bold, beautiful,kind,passionate and yeah a bit sentimental and emotional too ( but that's ok )! God created man first and then woman you know why because God corrected the mistakes he made first time and made the perfect creatures, that's what are ,"women" !!! So be proud to be one and show the world how to respect one when they come across us! I personally believe that we have every right to wear what we like and roam around whenever we wish same as a man does! But don't you think that we are precious so we need to  protect ourselves? So I would prefer not to expose myself and tempt a man who is very weak to suppress his emotions unlike us! What to do ladies we cant help it ! Its a manufacturing defect by God himself so lets take care!!
And to all men out there, relax don't be so upset about there being a day specially for us! Though we are called your better halves we are not considered so always! We have had to take second position ever since we are born!  Be it as a daughter, sister or a wife ! And we have always been taken for granted! So let us have a day to feel ourselves good!!

Imagine, will your world be as beautiful as it is without your mother, who brought you into this beautiful world ,and who made the man you are today! Without your sister ,who fights with you but who will always be missed when not around, and without your wife who is your shadow till death and your daughter whose laughter make your home perfect whose love and care melts you down and admit there is a void when they are married and gone!!
All  I wanted to remind you is that we are special too we also have the right to be as happy are you are and as dignified as you are! Love us,respect us, treasure us! We will always be thankful to you for being a real man!! Thank you. Let's us live,  let us breathe and let us dream ! Together we make this world beautiful!!
Love,
Hash

Rain drops !!

Today morning , I woke up to the rhythm of rain drops falling on to my window and you won't even guess how glad I was , in fact still am! I came out from my blanket and stood by window and could see the rain and wind romancing and people coming to the masjid for morning prayer in rain , may be they were also thanking God for the showers in today's morning prayer ,like I did !

The whole picture made me nostalgic and glad! It reminded me of my beautiful childhood , the beautiful school days and college days( though college days were not as beautiful as school days) ! During Monsoons I would be waking up to cloudy mornings, whole night it was raining and the sky might be taking a break ! It would be so cloudy and dark that we have to switch on lights to locate things and there won't be electricity as its Monsoon and KSEB can't find any better reason for no power!! After getting ready I will go to umma in kitchen where umma will be cooking breakfast and she would be very warm and I used to hug her and say umma is so warm and am feeling cold and she used to reply yeah coz am cooking near the stove and you were sleeping under the blanket ! Then I will have hot sambar and idly and black tea,by then my friend Reshma would have come to join me to tuition centre!

Then we both will walk to the tuition centre ,taking the umbrella which Pappachi folded so neat and clean! By the time we reach the Iruvazhinji bridge the rain would come rushing to hug us!! The rain drops, the wind and the innocence of childhood together make it awesome feeling! The only thing we hated is the vehicles passing by us which might splash the muddy water on us !

Inside the classroom everyone will be wet and feeling cold! We all put our umbrellas as a tent and in lower grades we used to sit inside those umbrellas just as we sit inside a tent! We sit so close that we can feel warm again by the time teacher comes! And by noon we all will be dry and warm , but then there comes lunch break! I used to have lunch from "Tharavadu" along with cousins ! So me , my friend and neighbour Hava will go home to have lunch so we used to get additional rain ! And ofcourse when we go back home as well it's raining !!

So our school days and childhood are always connected to the rains and monsoons!! The smell of uniforms which won't have enough time to be dry and the wet floors of classrooms , the wet school bags and tiffins , everything around and everything under the sun wet , still we all felt very warm and that's the magic of rain in childhood !!

Miss those days !! But Thank God the Dubai rains reminded me of all those beautiful things!!

Expired !!

Last Sunday I watched the Malayalam movie" How old are you?" And am not writing a movie review here that's been already reviewed by many so am not in to it. Am trying to speak out how I felt when I was watching the movie. It did hurt me a lot and it left me regretting and made me realize that I didn't reach any where and I even forgot my goals and dreams. The movie throws a question to the viewers "who decides the expiry date of a woman's dreams." We can put the blame on many ,on husband,children,family,society,in laws etc etc but the truth is that it's a woman herself who decides that her dreams are expired. And we are not doing it purposefully it's that we give priority to others' dreams and goals we consider our goal is to take care of the family and to keep the family happy and what happens is after a while we are taken granted and nobody finds it worth! And you become a bore, coward and old lady who thinks about the family alone.

I wanted to become something one day wanted to leave my signature but where am I today,
! Just spending my time in a 2 Bhk flat looking after a husband and a 10 month old baby. I have to say nothing brings more happiness when I see my princess' smile when she finds me home as soon as she wakes up and am sure not a payroll account balance can bring such happiness. But I know when she grows up and is her own she won't need me and I will be left all alone and then again I will regret that I have stopped dreaming even for the sake of my family! I was glad that my mother didn't forget to chase her dreams while raising us and I admire my father for helping her chase her dream. As a kid I could never understand my mother and I felt very bad when I didn't get her always but now am happy that she helped many needy people when I could manage my things. My sister always supported my mother and mom always used to mention that . Today when I spoke to my sister how I felt after the movie and how I felt happy for our mom she said now you know why I always supported our mom and said we can't chase our dreams let's be happy that she does! Yes am happy and proud of you Umma and I admire you Pappa ...

And I know my dreams are expired..let's hope one day I will water it and it will grow again and be fruitful one day !!  

Life after 1st September 2013 !!

A new life has began,after Emy is born. A new life full of happiness and peace. Needless to say, there are worries,sleepless nights,tensions,unfinished meals and coffees..but my Emy's smile makes it all worth.

My days were boring and long, but now 24 hours is not enough for me to finish all my work and rest. I have heard many say days flew after the birth of their baby..but it wasn't so with me..till now I am counting everyday,every minute and every moments with my Emy,for I have waited so long for it,struggled a lot for it and gone through a lot of pain to have her in my life.

She did tense us after her birth till she was 2 months old. She was not gaining weight, had urine infection, had to undergo ultrasound scanning when she was just 50 days old..and obviously I was crying all day and night looking at her.She started gaining weight after her Pediatrician prescribed milk supplement for her, to make my days perfect,happy and tension free. Now she is gonna complete 5 months on Feb 1 st, In Sha Allah.

I never knew how such a little person can change our lives so much. Now our world is Emy. Her giggles,sounds,movements, etc make our day. Even while she is sleeping we enjoy her gestures. Anything for her..I don't care about how I look now..don't care about my physique and diet..I am concerned about her health alone , wanna feed her so I have to eat..and after all I was worried about weight and all only to have a baby. Now she is here so its her that matters.Our conversations start and end with Emy..Hubby asks about Emy alone when he calls from office..we plan to save for her, and our shopping is only for her..so many changes. The way she holds my finger when she is sleeping or feeding..the way she smiles at me, the way she talks to me, the way she keeps her head on my shoulder ,every little thing she does make all the suffering worth.

Emy, you are our bundle of joy. Pappa and Mamma love you loads..we don't have a life of our own anymore..you make our world complete. Now I have to stop writing, for my angel is waiting for me.See you soon folks.

Welcome,Emira !!

Hello,
Just peeped in to announce the arrival of our baby girl,Emira Nafeesa Rafeeque. Emira means princess, and she really is!! Nafeesa is her grandmother's name.She was born on 1st September 2013 at 12.12 pm UAE time. It was an elective cesarean as her heart beat was going up. She is three weeks pre mature and weighed less. Rest all fine,now am too busy being a mother. As now she is turning one month old ,we would like to thank each one of you for your prayers and wishes. Will post about "life after Emy is born" soon when am free, hope she would let me,sigh !!